چکیده: هیولای‌ «مجتمع‌ نظامی_صنعتی» كه‌ از طریق‌ فشار بر دولت‌ امریكا برای‌ درگیرشدن‌ در جنگ‌ ویتنام، ثروت‌ افسانه‌ای‌ خود را با سودهای‌ كلان‌ بیشتری‌ جلا داده‌ بود، اكنون‌ از جرج‌ بوش‌ پسر می‌خواهد تا صراحتاً‌ بخش‌هایی‌ از دولت‌ را برایش‌ سرو كند. از جمله‌ با قرار دادن‌ دونالد رامسفلد به‌ عنوان‌ وزیر دفاع، كه‌ پیوندهای‌ عمیق‌ و آشكاری‌ با غول‌های‌ تسلیحاتی‌ و شیمیایی‌ امریكا دارد، خطر تجدید سیاست‌های‌ تسلیحاتی‌ دوران‌ جنگ‌ سرد را زنده‌ كرد.
جبران‌ هزینه‌هایی‌ كه‌ كمپانی‌های‌ نظامی‌ امریكا برای‌ به‌ قدرت‌ رسیدن‌ جرج‌ بوش‌ پرداخت‌ كردند، خود هدف‌ كوچكی‌ برای‌ رئیس‌جمهوری‌ امریكا نیست

ماموریت‌ اصلی‌ آقای‌ جرج‌ بوش‌
اگر به‌ محورهای‌ برنامه‌ نظامی‌ بوش‌ كه‌ در سخنرانی‌های‌ انتخاباتی‌اش‌ ابراز می‌كرد توجه‌ كنیم، به‌ روشنی‌ در می‌یابیم‌ كه‌ اهداف‌ نظامی‌ او با اسلافش‌ بسیار تفاوت‌ دارد. این‌ اهداف‌ به‌ نحو بیشرمانه‌ای‌ دولت‌ ایالات‌ متحده‌ را ابزار دست‌ صنایع‌ نظامی‌ خصوصی‌ می‌كند و امریكا را بار دیگر در كام‌ برنامه‌های‌ جنگ‌افروزانه‌ فرو می‌برد.
هیولای‌ «مجتمع‌ نظامی‌ --- صنعتی» كه‌ از طریق‌ فشار بر دولت‌ امریكا برای‌ درگیرشدن‌ در جنگ‌ ویتنام، ثروت‌ افسانه‌ای‌ خود را با سودهای‌ كلان‌ بیشتری‌ جلا داده‌ بود، اكنون‌ از جرج‌ بوش‌ پسر می‌خواهد تا صراحتاً‌ بخش‌هایی‌ از دولت‌ را برایش‌ سرو كند. از جمله‌ با قرار دادن‌ دونالد رامسفلد به‌ عنوان‌ وزیر دفاع، كه‌ پیوندهای‌ عمیق‌ و آشكاری‌ با غول‌های‌ تسلیحاتی‌ و شیمیایی‌ امریكا دارد، خطر تجدید سیاست‌های‌ تسلیحاتی‌ دوران‌ جنگ‌ سرد را زنده‌ كرد.
جبران‌ هزینه‌هایی‌ كه‌ كمپانی‌های‌ نظامی‌ امریكا برای‌ به‌ قدرت‌ رسیدن‌ جرج‌ بوش‌ پرداخت‌ كردند، خود هدف‌ كوچكی‌ برای‌ رئیس‌جمهوری‌ امریكا نیست. برای‌ روشنتر شدن‌ این‌ ماجرای‌ تامل‌برانگیز رهبران‌ آزادی‌ و دمكراسی، مقاله‌ زیر را بخوانید.
نظام‌ انتخاباتی‌ ایالات‌ متحده‌ امریكا، برخلاف‌ ظاهر ساده‌ و مردم‌گرایانه‌ آن، بسیار بغرنج، نخبه‌ سالار، و بی‌اعتماد به‌ مشاركت‌ مستقیم‌ توده‌ مردم‌ است. در حالی‌ كه‌ در بسیاری‌ از كشورهای‌ جهان، مردم‌ با آرای‌ مستقیم‌ خود رییس‌جمهور را برمی‌گزینند، در امریكا رئیس‌جمهور نه‌ با رای‌ مستقیم‌ مردم، بلكه‌ با رای‌ گروهی‌ اندك‌ از نخبگان‌ سیاسی‌ برگزیده‌ می‌شود. در واقع، زمانی‌ كه‌ مردم‌ ایالات‌ متحده‌ در اولین‌ سه‌شنبه‌ ماه‌ نوامبر به‌ نامزد برگزیده‌ خود برای‌ تصد‌ی‌ مقام‌ ریاست‌ جمهوری‌ و معاون‌ او رای‌ می‌دهند، بی‌ آن‌ كه‌ خود بدانند اعضای‌ مجمع‌ انتخاباتی‌ (الكترال‌ كالج) 1 را برمی‌گزینند. نامزدهای‌ عضویت‌ در مجمع‌ انتخاباتی‌ قبلا در اجلاس‌ كمیته‌ مركزی‌ احزاب‌ سیاسی‌ اصلی‌ كشور تعیین‌ شده‌اند. عجیب‌ اینجاست‌ كه‌ بسیاری‌ از مردم‌ ایالات‌ متحده‌ نسبت‌ به‌ این‌ امر ناآگاهند ؛ و عجیب‌تر اینجاست‌ كه‌ نام‌ نامزدهایی‌ كه‌ باید در هر ایالت‌ به‌ عنوان‌ عضو مجمع‌ انتخاباتی‌ برگزیده‌ شوند، حتی‌ به‌ اطلاع‌ رای‌دهندگان‌ نیز نمی‌رسد. پس‌ از اتمام‌ انتخابات‌ دو ماه‌ بعد (دسامبر) اجلاس‌ مجمع‌ انتخاباتی‌ هر ایالت‌ برگزار می‌شود و آنها رییس‌جمهور و معاون‌ او را برمی‌گزینند. مجمع‌ انتخاباتی‌ یك‌ نهاد سراسری‌ نیست، بلكه‌ هر ایالت‌ دارای‌ مجمع‌ خاص‌ خود است. مجموع‌ آرای‌ اعضای‌ یك‌ نهاد در كل‌ ایالت‌ها سرنوشت‌ انتخابات‌ ریاست‌ جمهوری‌ را تعیین‌ می‌كند. اعضای‌ مجمع‌ انتخاباتی‌ در كل‌ ایالت‌های‌ متحده‌ 538 نفرند و برای‌ این‌ كه‌ فردی‌ رئیس‌جمهورشود، باید حداقل‌ 270 رای‌ مجمع‌ را به‌ دست‌ آورد. در برخی‌ ایالت‌ها تعداد اعضای‌ مجمع‌ بسیار ناچیز (دو، سه‌ و چهار نفر) است. مجمع‌ انتخاباتی‌ ایالت‌های‌ كالیفرنیا (54 عضو)، نیویورك‌ (33 عضو)، تگزاس‌ (32 عضو) و فلوریدا (25 عضو) در سرنوشت‌ ریاست‌ جمهوری‌ امریكا بیشترین‌ تاثیر را دارند. اگر مجمع‌ انتخاباتی‌ رای‌ مورد نیاز را به‌ هیچ‌ یك‌ از نامزدها ندهد، مساله‌ به‌ مجلس‌ نمایندگان‌ محول‌ می‌شود و مجلس‌ یكی‌ از ایشان‌ را برمی‌گزیند. به‌ این‌ ترتیب، در نظام‌ انتخاباتی‌ ایالات‌ متحده‌ امریكا، نهادی‌ از متنفذین‌ محلی‌ وجود دارد كه‌ می‌تواند آرای‌ مردم‌ را تنفیذ یا رد كند. ممكن‌ است‌ نامزدی‌ اكثریت‌ آرا را به‌ دست‌ آورد، ولی‌ با نظر مجمع‌ انتخاباتی نامزد دیگر رئیس‌جمهورشود.
چگونه‌ جرج‌ بوش‌ به‌ قدرت‌ رسید؟
جرج‌ واكر بوش، چهارمین‌ رئیس‌جمهور ایالات‌ متحده‌ امریكاست‌ كه‌ رای‌ اكثریت‌ مردم‌ را به‌ دست‌ نیاورد، ولی‌ با رای‌ مجمع‌ انتخاباتی‌ به‌ قدرت‌ رسید:
در انتخابات‌ ریاست‌ جمهوری‌ سال‌ 1824 هیچ‌ یك‌ از چهار نفر حائزین‌ اكثریت‌ آرای‌ مردم‌ رای‌ كافی‌ را در مجمع‌ انتخاباتی‌ به‌ دست‌ نیاوردند. حل‌ مساله‌ به‌ مجلس‌ نمایندگان‌ محول‌ شد و مجلس‌ جان‌ كوینزی‌ آدامز را به‌ عنوان‌ رئیس‌جمهورمعرفی‌ كرد. این‌ در حالی‌ است‌ كه‌ اندریو جكسون‌ بیشترین‌ آرای‌ مردم‌ را به‌ دست‌ آورده‌ بود. این‌ اولین‌ بار در تاریخ‌ ایالات‌ متحده‌ بود كه‌ فردی، اكثریت‌ آرای‌ مردم‌ را به‌ دست‌ می‌آورد و دیگری، با نظر مجمع‌ انتخاباتی‌ رئیس‌جمهورمی‌شد. در این‌ انتخابات‌ جكسون‌ 155 هزار و آدامز 105 هزار رای‌ به‌ دست‌ آورده‌ بودند.
در انتخابات‌ سال‌ 187